BARAN DİBARÎYA

bedran · Yeni Üye Joined: Feb 13, 2008 Posts: 24

BARAN DİBARÎYA

Baran dibarya,evîn gûr dibû!.
Vêketibû erş û ezman,êdî didîtin çav ên girtî.
Dihelîya édi cemed a nava dil ê dayîk ên bi xemgîn.
Diherikîn êdî çem û kanî.
Lehî radibû pêl dida xwe û berê xwe dabû nava deryayê.
Paqij dibû gend û gemar ji ser wecîyên şev ên bi qitran.
Dıcurısan de, édi rupelé diroka mırovatiyé.
Baran dibarîya;Jîn,şên dibû.

Ewr bilind dibû:
Ezmana derxistibû keskesor tîrêj ên rengîn ji xwe diweşandin.
Hêvî xuya dibû jiboyna bê gûmana,jiboyna bê bawer an.
Dikenîyan êdî,wecîyên qîz û xort ên bê mirad.
Lez didan xwe û dibezîyan yek bi yek,jiboyna bigêjin armanca xwe.
Bawer kiribûn carekê ji gotin a bav û kalan.
"Kî di bin keskesor ê de derbas bibe;Ewê bigêjin hemû daxwazi û armanc ên xwe."
Wer hîn bûbûn,jî bavpîr ên xwe:
Ahd dabûn hevdû gelek keç û xort ên evîndar!.
Bê rawesin dibezîyan,jiboyna kû di bin keskesor an de derbas bibin.
Gelek evîndar,dîl mabûn di binê hefs û zindan an,di nav qefes an.
Berxwe didan,jiboyna kû ew jî di bin keskesor an de derbasbibin,lê Beko Ewan an nedihiştin,deryê hesinî li ser wan girtbûn û serê wan di hundurê qefes an de peçiqandibûn.
Nedihişt in bilbil li ser evîn a xwe helbest an bivêj e.

Dikelîya êdî evîn a di nava dilê lawik ê Ercîş'î !.
Dixwaste heval ên wek wî jî,ji qefes an der ên û bigêj in
meqsed û mirad ên dil ê xwe.

Gola WAN' ê; Şîyar dibû ji xewa hezar sal an,dişewitî hebûn,jiboyna tunebûnê.

Baran dibarîya,hebûn şên dibû.
Êdi,ji binê heft tebeq erd,tov ên hezar sal an didan der.
Dar û ber an;Pel û kulîlk ên xwe ji nû de vedikirin.
Şahî êdî difûrîya ji ser xaka MEZOPOTAMYA.
Kevok ên hinevan;Meşale vêxistibûn,rêz girtibûn mîna stêrk an.

Girêdayî felat dibû êdî.
Penaberî qedyabû,bîyanîtî ji holê radibû,Kerwan,êdî vegeryabûn.

Dişûrikin êdî mar û tûpişk diketin biné heft tebeq erd,diketin bnê qelş ên kûr û tarî.

Keskesor;Dibû bawerî,gotina bav û kalan hatibû cî.
Baran dıbarîya,hebûn gûr dibû!.
Baran dibarîya,sorgul vedibûn.

Helbest:İsmet Dax
[b][/b]